Gmina Bledzew

Grupa warowna „Ludendorff” — eksperymentalne schrony na Lisiej Górze nad Obrą

Jedna z najsilniejszych grup MRU, jedyna z czynną obroną przeciwpancerną; dziś wysadzone, niebezpieczne ruiny.

ok. 30 min (z zewnątrz) Sprawdź dostępność przed wyjazdem 3/4 kryteriów Teren opuszczony i niezabezpieczony: ruiny grożą zawaleniem, otwarte szyby, drut kolczasty — do ruin i podziemi nie wchodzić.
Nawiguj

Na Lisiej Górze, w zakolu Obry na północ od Starego Dworka, Niemcy od 1935 roku budowali grupę warowną, którą w 1939 roku nazwano imieniem generała Ericha Ludendorffa. Należała do najsilniejszych punktów Międzyrzeckiego Rejonu Umocnionego i jako jedyna miała stanowiska czynnej obrony przeciwpancernej. Po wojnie schrony wysadzono. Dziś to opuszczony, niebezpieczny teren z otwartymi szybami do zasypanych podziemi.

Sześć schronów i podziemne poterny

Budowę zaczęto na przełomie 1935 i 1936 roku od schronu na szczycie wzgórza. Był częścią tak zwanej Linii Niesłysz–Obra, pierwszego etapu umocnień, które później rozbudowano w Międzyrzecki Rejon Umocniony. Obok stanęły dwie wolnostojące wieże, a potem kolejne schrony. Wszystkie dostały propagandową nazwę Panzerwerków, czyli dzieł pancernych, i numery od 863 do 868.

Grupa miała dwa schrony uniwersalne, trzy wieże odosobnione i jeden schron obserwacyjny. Łączyły je podziemne korytarze, czyli poterny. Pod ziemią były też magazyny i prawdopodobnie koszary dla obsługi pobliskiej baterii artylerii.

Poligon doświadczalny fortyfikacji

Główną bronią były karabiny maszynowe w pancernych kopułach: sześciostrzelnicowej w największym schronie i trzystrzelnicowych w wieżach. Obronę uzupełniały forteczny miotacz ognia i granatnik. Grupę traktowano jako eksperymentalną, stąd duże zróżnicowanie rozwiązań. W 1938 roku jedną z wież rozbudowano o kazamatę dla armaty przeciwpancernej kalibru 37 mm. Był to jedyny taki obiekt we wschodnich fortyfikacjach Niemiec. W 1944 roku dobudowano jeszcze doświadczalne stanowisko dla czeskiej armaty przeciwpancernej kalibru 47 mm.

Grupę zdobyła 30 stycznia 1945 roku 35. Dywizja Piechoty Gwardii pod dowództwem płk. N. Grigoriewa. Po wojnie wszystkie obiekty wysadzono w powietrze i dziś są zniszczone w różnym stopniu.

Praktycznie i bezpiecznie

Lisia Góra leży w gminie Bledzew (powiat międzyrzecki, woj. lubuskie), na północ od Starego Dworka, w zakolu Obry. Teren grupy jest opuszczony i nikt go nie zabezpiecza. Ruiny schronów grożą zawaleniem, a otwarte szyby prowadzą do zasypanych podziemi. Na wzgórzu zostały też inne groźne pozostałości wojny, na przykład drut kolczasty. Nie wchodź do ruin ani do szybów i nie schodź pod ziemię. Jeśli chcesz zobaczyć fortyfikacje MRU od środka, wybierz udostępnioną trasę w Muzeum Fortyfikacji i Nietoperzy w Pniewie.

Dlaczego to warto zobaczyć

  • Ma historię do opowiedzenia
  • Nie ma go w topce przewodników
  • Warto zboczyć z trasy
  • Budzi emocje

Źródła

  • Grupa warowna „Ludendorff” — Wikipedia — https://pl.wikipedia.org/wiki/Grupa_warowna_%E2%80%9ELudendorff%E2%80%9D
Gmina Bledzew